· 

Van kritiek word je beter

Roshano Dewnarain 

 

Het eerste wat ik leerde toen ik een voet zette in de politieke arena was: van kritiek word je beter. Een gedachte die ik vanaf dag één met me meedraag. Zelfreflectie is onmisbaar in de politiek. Het gevaarlijke met het woord zelfreflectie is dat het al snel iets lijkt wat je helemaal zelf moet doen. Het tegenovergestelde is waar, zelfreflectie kun je alleen samen doen.

 

Sterker nog, er is een optimale balans nodig om goede zelfreflectie mogelijk te maken. Als politieke organisatie is het belangrijk dat we constant op onszelf blijven reflecteren. Wat is onze rol in de politiek? Dragen we nog wel uit wat we van plan waren om uit te dragen? Past het leiderschap dat we vertonen wel bij onze idealen? Reflecties die niet kunnen plaatsvinden zónder onze leden. NKG pleit dan ook niet voor niets voor meer democratie in de partij.

10 jaar geleden werd vanwege ons 20 jarige bestaan in kaart gebracht waar we staan ten opzichte van andere Europese partijen. GroenLinks is, in tegenstelling tot haar groene zusterpartijen verspreid over Europa, ontstaan uit een fusie van vier kleine – niet per definitie groene – partijen. GroenLinks is daarmee veel minder de beweging die andere Europese groenen wel zijn. De ontstaansgeschiedenis van onze partij wordt genoemd als een oorzaak waarom leden minder binding voelen bij de partij en daarom minder betrokken zouden willen zijn bij de opbouw ervan. Inmiddels is het tij gekeerd: GroenLinks bouwt zich uit tot een heuse beweging. Bij een échte groene en linkse beweging hoort echter ook een gedegen partijdemocratie. Waar is die dan gebleven?


Toen ‘van de straat naar de staat?’ werd geschreven, was Femke Halsema onze politiek leider. Vele veranderingen, in de politieke koers, maar ook zeker in de interne partijstructuur, dateren uit de tijd van Halsema. De macht binnen de partij werd gecentraliseerd bij een selecte, homogene partijtop. Nu, 10 jaar later, is de situatie weinig veranderd. Belangrijke (politieke) besluiten worden genomen door een met name mannelijke en witte groep oudgedienden.

 

Voor politieke vernieuwing is geen ruimte, omdat dat vaak als aanval op de interne status quo wordt gezien. En dat terwijl kritiek een prachtig middel is om tot zelfreflectie te komen. Plek om verantwoording af te leggen aan de leden voor gemaakte keuzes is er echter niet. Noch voor het landelijk bestuur, noch voor de Tweede Kamerfractie. Het is de afgelopen periode maar al te vaak gebeurd dat politieke keuzes worden gemaakt, zonder daarbij betrokken leden te raadplegen. Kennis en ervaring zijn gecentraliseerd. Ze liggen voor het oprapen in afdelingen, in werkgroepen. Waarom wordt daar niets mee gedaan?

 

GroenLinks dient de partij te zijn waar zelfreflectie een van de belangrijkste politieke vereisten is. Dat past bij de rechtvaardige politiek die we proberen te bedrijven. We zijn de afgelopen tijd enorm gegroeid in leden, gegroeid in onze beweging. Daarom zeggen we: maak van GroenLinks een beweging die gevoed wordt van onderop. Tijd voor méér inspraak. Tijd voor méér GroenLinks.

 

 

 

Commentaren: 0